هفته ی پیش از خوابم گذشته بودم و ساعت 5 صبح با چشمای نیمه باز نیم خیز شده بودم و شماره درمانگاه صبح کاشانی رو گرفته بودم. یک بار، دو بار، سه بار .. اونطور که صدای گویا میگفت سامانه هنوز بسته بود و باید صبر میکردم. ولو شدم روی تخت و چشمام بسته شد. یهو از خواب پریدم و دیدم ساعت حدودای6 رو نشون میده. پشت سر هم شماره ها رو از حفظ گرفتم اول 1 دوباره1 بعد کدملی بعد 22 و در آخر11 منتظر جواب موندم ... "نو

تالا خودمو انقد کم حرف ندیده بودم. نه که اصلا حرف نزنم! نه که میزنم اما به زور

حس میکنم وارد یه بحران خاص دیگه ای از زندگی شدم

دلم پر میکشه برا نوشتن ولی حوصله ابدا و اصلا یاری نمیده

باید زود برگردم به قبل .. من خود قبلیمو میخوام